تبلیغات
أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره

آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
کاربردی


WeblogSkin

أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ


شهید رجبعلی آهنی

ابر برچسب ها

امشب به ساز خاطره مضراب می زنم
مضراب را به یاد تو بی تاب می زنم

آری کویر عاطفه‌ام تشنه توام
دل را به یاد توست که بر آب می زنم

فانوس آسمانی و من هم ستاره وار
چشمک به سوی زورق مهتاب می زنم

رفت آن شبی که اشک مرا خواب می ربود
« امشب به سیل اشک ره خواب می زنم »

بین هجوم این همه تصویر رنگ رنگ
تنها نگاه توست که در قاب می زنم

حسین منزوی

در هر حرفه‌ای که هستیم، اجازه ندهیم با مشکلات آزرده‌خاطر شویم و نگذاریم بعضی لحظات تأسف‌بار که برای هر ملتی پیش می‌آید ما را به اندوه و ناامیدی بکشاند. در آرامش حاکم بر آزمایشگاه‌ها و کتابخانه‌هایمان زندگی کنیم و برای اعتلای خود و پیشرفت کشورمان تلاش کنیم. هر پاداشی که زندگی به تلاش‌هایمان بدهد و یا ندهد؛ هنگامی‌که به پایان تلاش‌هایمان نزدیک می‌شویم، هر کدام‌مان این حق را داریم که با صدای بلند بگوئیم: «آنچه را که در توان داشته‌ام، انجام داده‌ام.»

                                                                                                                                    لوئی پاستور

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ فی آناءِ لَیْلِكَ وَاَطْرافِ نَهارِكَ






همدمی ‌نیست‌ در این ‌وادی‌ وهم ‌آلوده

کی‌ شود سینه٬ ز هر غصه ‌و غم ‌آسوده

شد جهان ٬دار مکافات ‌و عذابم‌ بسیار

هست‌ جانی‌ و دلی ‌خون ‌ز ره‌ پیموده

یک‌ نشانی ز محبت ‌به‌ من ‌ارزانی دار

دل بی‌عشق بود٬ زندگی‌اش بیهوده

پر شده زندگی خلق ز اندوه و ملال

خرم آنی که ‌به‌ شادی کسان افزوده

کاش ‌می‌شد به ‌همه‌ مهر و صفا می‌دادم

شادمان آن‌که غمی را ز دلی بزدوده

دل او شاد٬ به دنیا و به روز آخر

هر که در حد توان خادم مردم بوده

شده پر جور و جفا٬ رنگ‌ و ریا این عالم

سینه‌ی پر ز محبت٬ شده بد آزرده

دل من پر شده از کینه ٬نجاتم‌بدهید

نیست ‌شایسته‌ی‌ حامی‌که ‌بود افسرده

شده‌ آویزه‌ی ‌گوشم‌ که ‌خدا بخشنده ‌است

سخنی را که ‌خدا٬ خود همه ‌جا فرموده

شب و روزم گذشت به هزار آرزو

نه رسیدم به خویش، نه رسیدم به او

نه سلامم سلام، نه قیامم قیام
نه نمازم نماز، نه وضویم وضو

دل اگر نشکند به چه ارزد نماز
نه بریز اشک چشم، نه ببر آبرو

نه به جانم شرر، نه به حالم نظر
نه یکی حسب‌حال، نه یکی گفت‌وگو

نه به خود آمدم، نه ز خود می‌روم
نه شدم سربلند، نه شدم سرفرو

همه جا زمزمه است، همه جا همهمه است
همه جا «لاشریک... »،  همه جا  «وحده... »

نبرد غیر اشک، دل ما را به راه
نکند غیر آه، دل ما را رفو

نشوی تا حزین هله با مِی نشین
هله سر کن غزل، هله تر کن گلو

به سر آمد اجل، نسرودم غزل
همه‌اش هوی و های، همه‌اش های و هو

هله امشب ببر به حبیبم خبر
که غمش مال من، که دلم  مال او

هله از جانِ جان، چه نوشتی؟ بخوان !
هله گوش گران! چه شنیدی؟ بگو !

بِبَریدم به دوش، به کوی می‌فروش
که شرابم شراب، که سبویم سبو...



هی میرویم و جاده به جایی نمی رسد

قولی که عشق داده، به جایی نمی رسد

 

چون کوه، پای حرف خودم  ایستاده ام

کوهی که ایستاده، به جایی نمی رسد!

 

دریا هنوز هست ولی مانده ام چرا

این رود بی اراده به جایی نمی رسد؟!

 

دنیا همیشه عرصه ی پیچیده بودن است

دنیا که صاف و ساده به جایی نمی رسد!

 

تاریخ را ورق زدم و مطمئن شدم

هرگز کسی پیاده به جایی نمی رسد

 

ما را برای در به دری آفریده اند

هی می رویم و جاده به جایی نمی رسد

 

 

                                                                                                                                                                                                              حسین طاهری





یا رب دعای خسته دلان ...مستجاب کن...




از یه سنی به بعد دیگه نمی­شه دوست صمیمی پیدا کرد...باید مراقب قدیمی ها بود...

با جدید ها هم هیچ وقت نمی­شه صمیمی شد

حتی اگه زمان زیادی رو هم با هاشون گذروند...




تعداد صفحات : 32

 | 1 |  2 |  3 |  4 |  5 |  6 |  7 |  ... |